Kesilen biletlerde başlardı yolculuklarım
Güneş daha doğmadan buluşurdum yürüyüş yoluyla
Gün aydınlanmadan demlerdim gönlümü
Yahut bir tren yolculuğunda seyrederken keveni
Yakardım
Kuşlar cıvıldar
Ağaçlar hızla geçerdi önümden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta