Yokluğunda Şiiri - Kiky Kiky

YOKLUĞUNDA

Yokluğunda geceler uzadı sevgilim,
Saatler geçmek bilmedi, sabahlar doğmadı içime.
Sen gittin, ben aynı yerde kaldım,
Bir yanım hâlâ seni beklerken,
Diğer yanım alışmaya çalıştı sensizliğe.

Yokluğunda sustum, kimseye anlatamadım derdimi,
Gülüşlerim yarım, hayallerim eksik kaldı.
Bir zamanlar dünyam dediğim insan,
Şimdi en uzak hatıram oldu.

Biliyor musun, en çok ne acıtıyor?
Seni kaybetmek değil,
Birlikte kurduğumuz hayallerin sensiz kalması.
Yokluğunda her şarkı seni anlattı,
Her sokak senden bir iz taşıdı.

Bazen dönersin diye bekledim,
Belki bir mesaj, belki bir özür,
Belki de sadece bir "özledim" dersin diye…
Ama yokluğunda öğrendim ki
Gitmek isteyenin arkasından koşulmuyormuş.

Sana kırgınım, ama hâlâ özlüyorum.
İşte insanın en büyük yenilgisi buymuş.
Yokluğunda seni unutamadım,
Ama sensiz yaşamayı öğrenmek zorunda kaldım.

Şimdi git…
Ardına bakmadan gidebildiğin kadar uzağa.
Ben seni kalbinin istemediği yerde tutamam.
Yalnız şunu bil;
Yokluğunda bile seni güzel sevdim.

Çünkü bazı insanlar hayatından gider,
Ama yokluğunda bile kalbinden hiç gitmez.