Yokluğun Tadı Şiiri - Charles Baudelaire

Charles Baudelaire
43

ŞİİR


134

TAKİPÇİ

Yokluğun Tadı

Acılı ruh, didinmeye düşkün eskiden,
Umut, ki mahmuzu can katardı çabana,
Artık sürücün olmaz! Utançsız yatsana
Kocamış at, her engele takılıp giden.

Katlan, yürek; ağır uykuna dal şimdiden.

Yenilmiş, bitkin ruh! Koca serseri, sana
Artık ne uğraşıdan tat var, ne sevgiden;
Kalsın flüt iç çekişten, boru ezgiden!
Zevkler, ilişmeyin bir küskün, bezmiş cana!

Canım ilkyazın kokusu gitti yabana!

Zamandır her dakika beni yutup yiyen
Sonsuz kar donmuş bir gövdeyi sararcana;
Yukardan baktığım yeryuvarlağı bana
Bir sığınak göstersin istemem yeniden.

Çığ, götürür müsün düştügünde beni sen?

Charles Baudelaire
Kayıt Tarihi : 10.6.2002 23:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Selami Saygılı
    Selami Saygılı

    hülya hanım şu şiiri bir düzeltiverseniz de herkes ağız tadıyla okusa. bir şairin şiirine haksızlık bu kadar olur doğrusunu ararsanız.

TÜM YORUMLAR (1)