benim yokluğum, hiçbirşeye benzemez
dudakların susuzluktan kurur,
hiç kimse bir tas su vermez.
benim yokluğum, iliklerine işler,
üşürsün buz dağlarının arkasında
kimse üstünü örtmez,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Tebrik ederim, yüreğinize sağlık sn Şubat TÜRKAY bey
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Tebrik ediyorum.
Gönlünüze kaleminize sağlık.
Bence çok şık olmuş böyle dokunmamalısınız Şubat:)) tercih sizin de şiir sayfaya asılınca okurun olur
Yokluğun yoksulluğunda olmak böyle bir şey sanırım ve final çok iyiydi özellikle
Kutlarım şair
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta