Yok Sayarım Şiiri - Volkan Gülbitti

Gözlerimdeki hüznü görmezden gel ,
ben seni unuturum.

Adını anmam ,
çiçekleri kurutur,
yazdığın mektupları yakarım,
yakarım bir akşam üstü.
Bu şehri silerim haritadan,
yok sayarım.
Yürüdüğün sokaklara atmam bir adım
Bırak hatırayı, kalmaz sende bir adım
Sen yeter ki,
unut de.

Ben sesimi rüzgâra bıraksam
dağlara gider,
uçurumlardan yankılanır.

Gözümün kestiĝi yerden
kan damlar.
Bakışlarım camları kırırar,
tuz buz eder.

Can kırıkları batar
diline, yüreğine.
Anamazsın adımı bir daha .

Ben uykusuzluğu tanırım.
Tavanlarla konuşur,
karanlığa anlatırım içimi.
inkâr etmem hiçbir şeyi,
gülümserim,
sanki hiç sevmemişim gibi.

Ben seni unuturum.
Dudağımdaki izleri siler,
beraber güldüğümüz masalara oturmam bir daha.
Adın geçen yerde başımı çeviririm.
Bir yabancı gibi bakarım sana,
tanımıyormuşum gibi.

Düşmanım kaybetmeye.
Neyi çok sevdiysem
hep sonunda onu eksilttim benden.

Sahiplenmem,
kendimi yetim bırakmam asla

Sen merak etme,
Adını dualarımdan çıkarırım,
şarkılardan, şiirlerden,
rüyalarımın en güzel yerinden söker atarım.
Güneş batarken
içimde batırırım seni.

Yastığımda bıraktığın
kırışıklığı düzeltirim.
Sabahı senden bağımsız doğurur,
perdeleri başka bir göğe açarım.

Kalbim de bir mahkeme kurar
bütün hatıralarını
tek tek yargılarım.
Suçlu bulur dokunuşlarını,
ömür boyu sürgün ederim.

Bir daha
adımlarının ritmine uymaz nabzım.
Saatlerim seni göstermez.

Ben kendimi çorak bir araziye ekerim,
hiçbir filiz
seninle yeşermez.

Yıldızları saymam.
Her biri
göz bebeklerinin parçasıydı.
Göğü söndürürüm içimde,
karanlığı yakarım sigaramın ucunda.

Bir gün karşıma çıksan
yabancı bakarım.
Pusulamda yönün olmaz.
kuzeyimin gölgesinde kalırsın
Güneşime hasret bırakırım.

Yani seni unutmam,
YOK SAYARIM.