Bir adam var, mazinin karanlık sahifelerinde kaybolmuş,
Zemherî bir rüzgâr gibi, dokunduğu her şeyi üşüten.
Sinesi mühürlenmiş, dilinde suskunluğun kilidi,
Ne bir feryat salabilir âleme, ne de bir âh ile serzenişte bulunabilir.
Zaman, ona dokunmaz artık, saatler dahi sırtını dönmüş,
Gözleri, bir mehtabı seyredip de ona erişemeyen müptela gibi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta