Artık içinde öldüğümü hissediyorum gönlünün,
Var olmadım sende
Olmayacağım hiçbir zaman belkide,
Aniden varolup,çaresizce yokoluşun
Merkezinde yer alan bende
Hiçbirşey bırakmadın kendinden
Varlığımla yokluğum aynı sende
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta