Yıpranan Kirpik Şiiri - Seda Nur Polat

gözlerimi her açışımda günün serinliğini izliyorum,
etrafımda benim şarkılarım çalıyor durmadan.
sevdiğim insanları anımsıyorum, öncelerden.
şimdiyse her birinin ölüsüyle karşı karşıyayım.

gözlerimi özlüyorum, benim gözleri özlüyorum.
yanımdan umursamaz bir bakış geçiyor,
duruyorum ama duymuyorum içinin sesini.
göz açışlarım anlamsızlaşıyor, yaşamı görüyorum;
göremiyorum, nereye gidiyor benim bakışım.

benim yorgunluktan birbirinden ayrı düşen,
üstüne bir de ayrı olduklarını sonradan fark ettiğim,
yıpranan kirpiklerim..