Yine De Ben Şiiri - Esra Tecer

Gel desem, bir bahar serinliğinde
Bunca olasılıksızlığın koynundan
Tutup ellerimi, serebilir misin yıldızları yollarıma?
Tüm engelleri aşıp bir bir
Fırtınalı denizlerde yelken açabilir misin olmazlara?
Yoksa sadece rüzgarı mı kovalar kalbin
Sıkışmış hayatına.
Sev desem, sert rüzgarlar eşliğinde
Bu dünyanın tüm kışlarına inat
Sadece bana ait bir yürekle
Aynı gözlerle bakabilir misin benimle göğe?
Aynı akşamın sıkılmış sessizliğine
Zamanla alışılmış bir hayatın
Can sıkan tekdüzeliğine
Topraktan fışkıran fidan gibi sevebilir misin beni?
Kelimelerimiz tükendiğinde mesela
Artık hiçbir şey ilginç gelmediğinde
Sıradan sabahlara açarken gözlerimizi
Menekşeler ekeriz belki, güneşe bakan pencerelere.
Sokaklar sessizce aşındırdığında ayak izlerimizi
Zamanın hoyratlığı sardığında bedenimizi
Feda ettiklerin geldiğinde aklına
Belki bir pişmanlık kaplar ruhunu
Umduğunla bulduğun uyuşmadığında hani.
Şiddetli kavgalarımız olur belki
Birbirimizden nefret ettiğimiz anlar
Sen bana ben sana aynı odada, ışık yılı kadar uzaklıkta
Buz gibi bir gecenin koynunda belki
Gülen bir kardan adam gelir düşlerimize.
Soğumuş bir çayın görünmeyen dumanında
Tuzsuz bir aşın, ağız buran tadında
Ya da dönüp duran bir filmin sevda şarkısında...
Belki, gözlerinde başka bir liman ararsın
Ben ise bütün kıyılarımı sana bağlamışım
Batık gemiler yosun bağlamıştır çoktan.
Bilirsin, bu dünya iyi bilir yıpratmayı
Her şeye inat, aynı maviye uçabilir misin benimle?
Yoksa bir göç mevsimi, alıp çaresiz düşlerimizi
Başka mevsimlerde bulur muyuz sevgimizi?
Yine de ben,
Sevgili,
Çiçekler vadeden bir baharın koynunda,
Bulurum renklerimi.