Yine Alçin Şiiri - Hikmet Nazlı

Hikmet Nazlı
188

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Yine Alçin

Alçin’im, efkârsız, gamsız sevgilim;
Diken senden geldi, gül senden Alçin.
Yaktın, yağmaladın gönül hânemi;
Yangın senden geldi, kül senden Alçin.

Bir illetsin; çarkı boşa döndürdün
Ömrümü ağrıyan başa döndürdün
Sonra kanat taktın, kuşa döndürdün
Telek senden geldi, tel senden Alçin.

Hüküm kurmak için suç ayarladın
Kel gördün meydanı, saç ayarladın
Hep kendi sahanda maç ayarladın
Hücum senden geldi , gol senden Alçin.

Yenildim, vuruldum bir çift avcına
Çaresiz serildim, düştüm avcuna
Direktifi verdin gönül savcına
Zulüm senden geldi, zul senden Alçin.

Şuurum en çetin darbeyi aldı
Bu sevda ömrümün bağrını deldi
Mermi senden geldi, taş senden geldi
Kefen senden geldi, sal senden Alçin.

Gözünün şavkını tende taşıdım
Sen savdın ben ise derdi kaşıdım
Olur olmaz şeyi senle yaşadım
Zehir senden geldi, bal senden Alçin.

Koymadın uyakta kökene meyil
Kökü geç, öze gel, manâya eğil.
Şiir senden değil, söz senden değil;
İlham senden geldi, dil senden Alçin.

Sahip çıkamadın vefâ mülküne
Diktatör gibiydin kendi halkına
Vurdun, mezar deştin, durdun talkına
Kazma senden geldi, bel senden Alçin.

Yürek sinemamda büyük şöhrettin
Sen nasıl idoldün, nasıl şehvettin
Müdür’ü mahvettin, gerçek afettin
Deprem senden geldi, sel senden Alçin.

05.03.2019

Hikmet Nazlı
Kayıt Tarihi : 13.3.2019 01:04:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!