Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

1.
Solan bir yaprak
Habercisidir güzün
Rüzgârla uçar

2.

1.
Bir kardan adam
Türkü söyleyen çocuk
Kırmızı havuç

2.

Uzanacaksın yüzükoyun tertemiz yatağa,
Bir manzara, bir kitaba bakarak doya doya.
Sonra ağırlık çökecek gözlere yavaş yavaş,
Dalacaksın sevdiğinin hayaliyle uykuya! ..

Ankara, 02.02.2016, 21:03

KİTAP DEĞERİNDE SÖZLER 6 (1. Bölüm)

Her çöpçü devrimci olmasa bile her devrimci biraz da çöpçüdür. Çöpe boğulmuş düzenleri tarihin çöplüğüne doğru süpürdükleri için.
(Can YÜCEL)
…
İyi kitaplar okumak geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir.

Biz hep O'nu yücelttik, görmedik aydınlığı
O Güneş'i gösterdi, biz parmağına baktık.
Eğitim, sanat, kültür, bilmedik insanlığı
Gösterdiği hedefi biz çok hafife aldık.
Önemsemedik bilim ve çağdaş uygarlığı
En büyük yanlışı biz işte burada yaptık! ..

Ne kadar tozlu ve sisli bu yerler,
Felek dumanını saçıp duruyor.
Ağladığımı sanıyor görenler,
Hayır, gözüme toz kaçıp duruyor.
...
Dokuz ay oldu gördüğümden beri,

En umutsuz olduğum zamanda çıkıp gelsen,
Meselâ selam desen, karşıma geçip bana,
Ayrılık zamanında ne haldeyim öğrensen
Teselli etsen beni, sarılıp da boynuma.

Ankara, 20.08.2015

Geçen yıl gördüm onu ilk defa
Bilmiyorum hangi aydı
Saçı, sakalı çoktan ağarmıştı ama
Gözleri kapkaraydı
Hayat acımasızdı ona elbet
Kimsenin bilmediği yerlere

Vaktiyle Rusya’da bir adamı
Sibirya'ya göndermişler sürgüne.
Adam mektuplarının okunacağını biliyormuş
Sansür görevlilerince.

...

Köpek bir gün
Hoplaya zıplaya oynarken
Kelebekleri kovalar,
Rengârenk çiçekleri koklarken
Ormanda yolunu kaybetmiş.
Bir de bakmış ki karşıdan bir Leopar geliyor