Günler akar ömürden nice mevsimler geçer,
Kalpdeki muhabbeti, yıllar unutturamaz.
Aşk, Hakk’ın emâneti gönüllere gül saçar,
Vefâyla yeşereni, yeller unutturamaz.
Her seher adın düşer duâların diline,
Damla damla vurur hep, gönlümün sahiline.
Yazılmışsa kaderim, sevdanın güzeline,
Aştığımız dağları, yollar unutturamaz.
Ne kadar uzak olsa aramızdaki diyâr,
Yıldızlar aynı gökte, aynı semâ, aynı yâr.
Hasret ateş olsa da ümit bize yadigâr,
Aramızdaki bağı, eller unutturamaz.
Bir zaman el eleydik bahar kokan güllerde,
İzlerimiz kalmış hep suskun sessiz yollarda.
Hatıran gonca gibi açıyordu dallarda,
Gönlümüzdeki mührü, güller unutturamaz.
İnsan unutur derler, gönül göçen değildir,
Sevda bin bir hevesle, gelip geçen değildir.
Aşk için üzülenler, aşkı seçen değildir,
Bu aşkın deryasını, göller unutturamaz.
Ne servet, ne saltanat, ne de fanî alkışlar,
Bir içten tebessüme değmez donuk bakışlar.
Adım adım bir sevgi, ilmek ilmek nakışlar,
Vicdana kazınanı, diller unutturamaz.
Varsın ömür tükensin, aksın yıllar sel gibi,
Sabır bekler gönlümde kutlu bir ezel gibi.
Hak olan baharımız sevda kokan gül gibi,
Ömrümüzden gün çalan, kullar unutturamaz.
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 08:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Andeliplehece.blogspot.com




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!