Ey gülzar-ı biçare, rengi solgun gül çiçek,
Saba yeli dokunur titrer kalpde her emek,
Kışta çekilen zahmet, baharlara yol demek,
Hüzne teslim olmadan, gelmeliydin karanfil.
Bahar zamanın tacı, mekan kalbinde şandı,
Her kokun bir hatıra, her bakışın bir candı,
Kederin yelkeniyle gönlümde bir sultandı,
Gam ipine tutunup, gülmeliydin karanfil.
Gönlüm yangın yeridir, aşk ateşiyle dolu,
Kalbimde gizli bir sır, kırk yıl sürmekte yolu,
Alıp götürdü bizi, gözdeki yaşın seli;
Damla damla yaşları, silmeliydin karanfil.
Bülbül inler her gece, güle döner ah-u zar,
Güller solar yadınla, susar bağda her bahar.
Gam hüznümü kalbime, sürme ey nazenin yar;
Serin serin ruhuma, dolmalıydın karanfil.
Her soluşun ardında, bir sır var, bir de hikmet,
Sevda yolunda yanmak, bazen büyük bir nimet.
Lakin dertler ağırdır, kalp de olurken zahmet,
Sevdiğinin gönlünde, kalmalıydın karanfil.
Bazen renkli baharda, açan taze goncasın,
Aşıkların gönlüne; takılan bir kancasın,
Vuslatı arzulayan; sabreden bir yoncasın,
Ümidini göklerden, almalıydın karanfil.
Her soluşun ardında, geçen hayata sabret;
Giden dönecek bir gün, gelmeyenlere ibret,
Mahşerlerin timsali, aşk, ölümzsüzdür elbet.
Dertlerine dermanı, bulmalıydın karanfil.
...andelip...
Andelip MehmetKayıt Tarihi : 26.10.2026 13:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gülzârın solgun seherinde, bir hüzün kanat çırpar bazen. Ne rüzgârın sesi ne bülbülün feryâdı teselli eder gönlü. Bir çiçeğin soluşunda, bir rengin sönüşünde, insan kendi içindeki kişiyi seyreyler. Karanfil...Vaktiyle baharın tebessümüydü. Şimdi ise suskun bir hatıranın mahpusu gibi sanki. Rengi kederle, kokusu hicranla doludur. Bu şiir,bir yalnız çiçeğe değil; gönülleri yaralı olanlara, sevdiğini kaybetmişlere, yâr diye gönül açıp da vefâ bulamayanlara yazılmıştır. Zira her gönül bir bahçe, her sevda bir mevsim, her sükût bir feryattır. Ve bazen: En çok sustuğumuz şey, en çok acı verendir insana. İşte bu sebeple, karanfilin ellerinden tutup hüzünle konuşuruz: "Ey mahzun çiçek! Gam keder sana, sabır yine bize düştü..."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!