Durdum da kendi karanlığımda kendi yazımda
Seni düşündüm akmayan ırmakları
Elime dokunan boşluğu aldım yazdım
Yalnızlığı üzüncü kan-kırmızı bir akşamüstünü
Bir akşamüstünü dalgın gözlerime…
Kuşların ve her şeyin geçip gittiği bir yazdan
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta