Tonunu aydan alan yüzünü gördüğümde,sanki ışık tutuyordu en karanlık gecelerime.
Işığım gibiydi,aşığız gibiydi.
Hele bir gülüşü vardı,
Alay edişinin gülüşü müydü o,
Yoksa kaçınılmak ayrılığımız kendi ellerinden olacağı için, beni küçümseyerek mi bakıyordu bana?
Ya da buruk, kayan bir yıldız misali miydi de gülüşü, ben anlamadım...
Bu gökyüzünün sahibi benim.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta