Yıl ikibin on dokuzdu.
İnsanlık uzaya çıkıyordu zorlanmadan.
Gezegen gezegen Yeni yaşam formları aranıyordu.
Dünya küçük bir ekranın içindeydi.
Bir tıkla mesafeler asilabiliyordu.
Zeka artışi vicdanla ters orantiliydi.
Sistem fakirden alıp zengine veriyordu.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta