“havva/sız
havasız...”
hayatı geçti
kaderini geçti
şimdi işte orada
o taşların altında
bir gerçeğin peşindeydi
ömrünü tüketti uğrunda
uğruna her şeyini yitirdi.
deli gönlün neyi vardı sarayında
bir hükümdara kandı ve yenildi.
yalnız kaldı
korktu-ağladı
üzüldü-üşüdü
titrerken ruhuna bir yılan süzüldü
canı yandı haykıramadı
suskunluğuyla bakakaldı
gözüne yeşil kentten resimler
devler-cüceler
ucube adamlar, şekilsiz kadınlar göründü.
sonra, usulca bir kelebek uzaklaştı gönlünden..
ve adem kalkamadı yerinden
adem, kalkamadı yeniden.
Kayıt Tarihi : 17.04.2011 23:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)