Yetim çocukların çığlıkları duyulmuyor bugünlerde
Herkes kendi dünyasında kaybolmuş durumda
Gökyüzünü kana bulayan bir bulut dolaşıyor görüyor musun
Anne-babaların feryatları da cevapsız kaldı insanoğlunda
İnsanoğlu..
Ne zaman unuttu insandan olduğunu..
Ne zaman vahşetin ve ızdırabın oğlu oldu..
Hangi zaman aşımına uğradı bu çığlıklar
Yürekleri parçalayan dualar..
Işıklar kapandı..
Göremiyorum.
Duvarlarım yıkıldı..
Saklanamıyorum.
Fellik fellik kaçan ben olmamalıydım bu savaştan
Mermilerim tükendi
Ateş edemiyorum..
Ben, düşmanlarıma değil
Dost yüzlü sevdiklerime yeniliyorum
İçimde beslediğim ve büyüttüğüm zalimlere
Yüreğimdeki zulme yeniliyorum ben..
Ahhh anne
Ben ölüyorum
Her bir karışında toprağımın
Sadece ben can veriyorum..
Her baktığın çocukta beni gör şimdi
Bir damla suya muhtaç dilini dualarla ıslat
Sök at içinden o işe yaramaz kalbini
Sus ve dinle arştan inen meleklerin sesini
Ruhumu kabzeden meleklerle birlikte
Ben de gidiyorum gök kubbeye
Bedenim paramparça sizlere armağan olsun
Ben Rabbime ruhumu teslim ediyorum..
Bu son olsun..
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 22:51:00
Şiiri Değerlendir
Kendime ait şiirlerimi paylaşıyorum. Şiirlerimin telif ve kullanım hakkı tamamen bana aittir


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!