Seninle başladı her şey, mutlu olma ümidi bile yoktu.
Yarım gülüşler arasında sanki sıkışıp kalmıştı o masum çocuk, henüz 8 yaşında.
Büyümeden kırılmıştı umutları, yaşından çok sanki dertleri daha hızlı büyüyordu.
Gülmeden ağlamayı öğrendi çocuk.
Sevmeyi hiç beceremedi çünkü hiç sevilmemişti.
Sokaklar onun eviydi, yetimdi çünkü çocuk.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta