Seni, günahsız kalan
O asil duyguların yerine seviyorum;
Bir duanın
Secdeye değmeden önceki
Titrek hâli gibi…
Ve ilk tövbenin
Kalpte açtığı o mahcup kapıdan
Geçen adımlarımın yerine seviyorum
Seni,
Yaşayamadığım bütün zamanların
Bıraktığı hasretin yerine seviyorum.
Bir sıcak ekmeğin
Çocukluğuma sinen kokusu,
Karın sessizce eriyip toprağa
Kavuşabilmesinin hatırına seviyorum
Seni aşkın hürmetine,
Sevdanın bende bıraktığı
O suskun yaranın adına seviyorum.
Seni, gönlümün hiç değmediği
Bütün insanların yerine seviyorum
Adını bilmediğim yetimlerin,
Yolunu kaybetmiş gönüllerin,
Bir ömür sevgi bekleyen
Bütün yalnızların yerine seviyorum.
Ben seni sana rağmen değil,
Kendime rağmen seviyorum.
Ve bil ki bu benim sevdam değil
Ben sustukça büyüyen,
Ben unuttukça
Hatırlanacak olan bir vuslatın sevdasıdır.
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 13.09.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20260913 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!