Gereğini doldurmuştu bir karar vakti.Bir çocuğun çağlayan duaları vardı eski zamanlarda.Kimi zaman aynalardan dışarı bakıp kızıllara kadar uzanan gözleri vardı uçsuz bucaksız bir dağ değirmeninde ağlayan göz yaşlarını dindiremediği yahut sildiği bir zamanlardı.Sonra bir cami avlusundan çıkardı karanlık sokaklarda korkusuz ve emin adımlarını sayıklarken kendi kendine bir bahar ediniyordu kendi çapında.Şimdi ise yer değişimi.Olmamazlık ilkesi gereğince karara varılmış,hüküm çoktan kesilmişti.İşte olaylar böyle gelişti kardeşlerim...
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta