Yemsiz bir oltayım göl ortasında
Acıkan balıktan derman beklerim.
Yolcusu olmayan çöl ortasında
Yusuf kuyusunda kervan beklerim.
Taşın bağrındaki gülden naçarım
Köküm kurudukça çiçek açarım.
Hısımlar içinde hasma dûçarım
Cellâdım dostumdur, aman beklerim.
Akşamım başlarken daha sabahtan
Kurtulmak isterim ‘vah’tan ‘eyvah’tan.
Âlemin sahibi bir padişahtan
‘Kûn fe-yekûn’ diye ferman beklerim.
Çaresiz derdimi duyurmak için
İyiyi kötüden ayırmak için.
Canımı tenimden sıyırmak için
Azrail elinde zaman beklerim.
21.06.2012 - Malatya
Kayıt Tarihi : 11.11.2026 13:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!