Yedigöller on dört pınardan
On dört pınar yüzdoksanaltı çokrağandan
Yüzdoksanaltı çokrağan da İvrizin pembe ayaklarıyla bastığı
İkibinyediyüzkırkdört gözyaşı göbelinden doğdu.
Her pınar bir ana vuracı, her göl bir oğulcuk koruganıydı.
Göllerin, arıların ve balların tanrıçası İvriz
Delirten baldan yiyen acundaş Tungayı ölümden kurtaramadı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta