Bir ince fidanın ilk nefesinden
Usulca uyandı o yedi yaprak,
Toprağın sabrından, suyun sesinden
Güneşle boyandı o yedi yaprak.
Gençlik bir bahardı, gönül tutuştu,
Bülbül ile gül de gizli buluştu,
Kalp kalbe ilk defa sessiz konuştu,
Sevdaya inandı o yedi yaprak.
Yaz geldi, olgunluk çağına erdi,
Yolculara serin gölgeler serdi,
Ağır yüklere de hep göğüs gerdi,
Ter ile ıslandı o yedi yaprak.
Bir gün kader denen kasırga vurdu,
Kuşlar kaçtı, dostlar uzakta durdu,
Yalnızlık kalbine çadırı kurdu,
Rüzgâra dayandı o yedi yaprak.
Sabırla bekledi, fırtına dindi,
Hikmet bir kuş olup dalına indi,
Kin ile kibir de köşeye sindi,
Duayla yıkandı o yedi yaprak.
Ömrün eylülünde yüzler sarardı,
Son ateşi ile al al kızardı,
Yollar kısalınca ufuk karardı,
Bir mum gibi yandı o yedi yaprak.
Bir bir süzülerek döndü toprağa,
Adı bir türküyle gitti ırağa,
Bir ana şefkatle aldı kucağa,
Fidanda canlandı o yedi yaprak.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!