Gönlümün Sultanı Sensin

Alnıma yazılmış kader sensin,
Bu gönlümün sultanı, cana değer sensin.
Aşkınla öğrendim ben hem yaşamı hem hâli,
Varlık dediğim ne varsa o da sensin.

Sensiz güneşim batmış, gündüzüm yok olur,
Gecedeki zindanım, ruhumu yakan sensin.
Bir lokma boğazıma zehir olur yokluğun,
Nefes bile ağırdır, derde sebep sensin.

O derdi bitiren yine derman sensin.
Göz baksa da görmez artık sensiz bu âlemi,
Işığı sönen bahtım ise nurum sensin.
Yanımda dur yeter, dünya değmez gözüme,

Gam ne bilir yolumu, dertlere set sensin.
Aşk dediğin şey bir adım vuslat ise,
O yolun başı sonu, yine sensin.

Ey gönlümün yazgısı, ey ruhumun özü,
Bütün sözüm, bütün benliğim,
Yediğim aş dokunduğum taş sensin.
Kalbimin atışında yine sensin
Benliğimin içinde ben desemde sahibi sensin.
Tek hevesim sensin.
Tek muradım yine sensin.

1992