Yaz kader, mürekkebin hüzün olsun bu gece,
Biraz kül düşür satırların içine.
Ne çok şey kayboldu zamanın koynunda,
Ne çok ses gömüldü derin sessizliğe.
Yaz kader, ağır aksın kelimeler,
Her harfinde biraz kırılmışlık gezer.
Dile gelmeyen ne varsa dökülsün kâğıda,
Saklanan her sitem yerini bulsun satırlarda.
Yaz kader, yorgun düşen düşleri yaz,
Karanlıkta solan umutları da unutma.
Işıkla başlayan nice güzel hayalin,
Nasıl birer birer karardığını anlat bana.
Yaz kader, geceyi biraz daha uzat,
Yıldızları da sessizliğe emanet bırak.
Gündüz yüzüne yerleşen o sakin gülüşün,
Gece hangi acıyla silindiğini de anlat.
Yaz kader, son satıra bir hüzün bırak,
Ne fazla ağır olsun ne de çabuk unutulacak.
Kalemin dursun, söylenecek söz kalmadığında;
Kâğıtta kalan boşluk anlatsın sustuklarımı da…
Yaz kader, eksik bıraktığın ne varsa yaz,
Ömrümden sessizce alıp götürdüklerini de.
Bir de söyle, hangi sayfanda saklı kaldı yaşayamadıklarım?
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta