Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
En iyi bildiğimdir.. Yılların öğrettiği... 'Avunmak....'
Yaz biterken bile... 'Yine dönüp dolaşıp gelmeyecek mi?' deyişim... Birkaç aya sıkışan tanışıklıklarıma yenileri eklenir, nasılsa öbür yaza diye avunuşum...
Ama bir sen varsın.. Ki avunmalarım yetemiyor, unutamıyorum bir seni...
Ne güzelsin şiir... diyorum ben de.. Kutluyorum Nimet Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta