Münbit nehirlerim vardı yaylalarımda,
Son menzile varmak için akardı kararında.
Bir diriliş müştusu besleyerek bağrında,
Ovaya hayat verir yazında, baharında.
Bir ses bir nefes vardı yaylalarımda.
Deli kısrak gibi yıkarak bentlerini çağlardı,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Etrafımıza baktığımızda, gerçekten neleri beton yığınlarına feda ettiğimizi görebiliriz. Hiç bir şey eskisi gibi olmayacak...Ancak böyle güzel şiirlerde anılacak, üzücü değil mi?...Kutlarım değerli şair. Mükemmel anlatımlı, güzel bir şiir okudum. Saygıyla+.+.
Anlamlı, içli ve buram buram özlem kokan bu güzel eseri severek okudum, tebrikler şairim. Tam Puan + Ant.
Sevgilerimle...
Nafi ÇELİK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta