Yavuz Yağcı Şiirleri

447

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

1963 Yılının kışında
doğmuşum, altı ay geç yaz
mışlar nüfusa.Anam Dudu
halı dokurmuş Gördes’te,
babam Nedim ayakkabı çe
kiçlermiş diz üstünde.
Tüm çocukluk yılla
rım İzmir’de geçti. Sonra
sonra cız etti yurdundan ko
pup gidenlerin duygusu
bende de.
Üniversiteyi Yıldız
Saraylarında okudum. Mü
hendis çıktım. Şimdi memu
rum elektrik işinin başında
Salihli düzünde.

Yavuz Yağcı

Sadece harflerse tınımız
Kelimelerse hep sözümüz
Dizlerindeki başımdır
Sana yazdığım şiirler.
Bunu böyle bil.

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Kaç gündür gözlerim gün batımında
Bilinmez kaç zamandır ışığın evinden parlar
Kaç kişiyedir bakışlar bakılanlar kimdir
Kimdir özlenen martılar neden sessiz

Bu ne gereksiz tuzak ne kötü uzak

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Gönlümce sevdim ömrümden parça verdim
Sana yetmedi canım istedin benden
Can gittikten sonra geri kalan beden
Onu da sana sundum sen beğenmedin

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Bak sana ne soracağım
Olup bitenler mi bağlar hayata
Yoksa olabilecekler mi?
Sahip olmakta mıdır zenginlik
Yoksa sahip olma beklentisinde mi?

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Çıkıyor işte bazen, birdenbire
İnsanın karşısına böyleleri...
Konuşuyor bir iki kelime çabucak
İnsanın kafasında bir şimşek çakıyor...
Şimşeğin atik aydınlığında
Aniden görüyor önündeki her şeyi...

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Hatıralarım sizler
Yaşlanmış sandık diplerine atılmışsınız.
Ben şimdilik 45'lik silah gibiyim.
Ateşteyim, kabzamdaki çentikler,
Ve çelik gövdemdeki yara berelere rağmen.
Öldürdüklerim için yapabileceğim bir şey yok.

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Köpük saçıp höykürerek
Şarap acılığında kekremsi
Öfkenin sarhoşluğuyla yaktığın
Gerçek düşmanın mı
Sen nereden bileceksin
Onlar mevzilerinin

Devamını Oku
Yavuz Yağcı

Uzak...Denizlere çıkmak açılmak.
Rüzgara dost, yunuslara yoldaş.
Fırtınalar içinde, yıldırımlarla kardeş.
Kamarotu olsam o geminin kaptanlığı geç.
...İnsan gelecekten ne bekler...

Devamını Oku