Yıldızım kaydı gitti, o masum bakışlı yavrum...
Karanlık bir kurt aldı, geriye kaldı sızım.
"Nerede o adalet?" diye sorar yüreğim,
Her gece, her gündüz, bitmez bu derdim.
Anneyim, babayım, kalbim parça parça,
Dokunan o eller kırılsın, kalsınlar açta.
Çocuktur geleceğim, canım, kanımdan parça,
Adaleti ararım ben, bu karanlık dünyada.
Masal değil bu artık, bir çığlık yükseliyor,
Adalet mülkün temeli, kim bunu bilmiyor?
Bu koca sese kulak verin, ey adil olanlar,
Çocuklarımızın hakkını, masumiyetini koruyanlar.
Yıldızımın masalı yarım kaldı, kayboldu,
Masumiyet bir kurdun dişlerinde boğuldu.
Yüreği sızlayan tüm analar, babalar birleşin,
Adalet yerini bulana dek, bu sesler dinmesin!
Kayıt Tarihi : 22.08.2026 08:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Çocukların masumiyetine uzanan karanlık ellere karşı yükselen bir çığlık... Bir annenin, bir babanın yüreğindeki sızı, adaletin yerini bulması için kelimelere döküldü. Bu şiir, yarım kalan tüm masalların ve adalet arayışının ortak sesidir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!