Yaşayan Ölü Şiiri - Seyit Burhaneddin Kekeç

Herkes kısa şiirler yaz diyor
Oysa ben derdim kadar yazıyorum
Ben söyleyemiyorum
Kimse de bilmiyor, anlamıyor…

Her nefeste ölür mü insan
Çaresizliği hisseder mi iliklerinde
Her gün birisinin bir kimsesiyken
Bir kendimden kaçıyorum
Suçlu gibi hep aynada yakalanıyorum…

Nefes nefes eksiliyor, tükeniyorum
Beceremem insan öldürmeyi
Ama her gün kendimi öldürüyorum…

Bakmayın nefes aldığıma
Kopardım hayatla bütün bağlarımı
Her gün yüreğime kar yağıyor
Ruhum yalnızlık içinde donuyor…

Tabutu musallada bir cenazeyim
Selamı okuyan yok
Namazımı kılan yok
İşte böylesine yalnız
İşte böylesine kimsesizim…

©
3 Ekim 2026
00:27