Bir insan kaç kez kırılır, ama yine de susar,
Kaç gece kendi gölgesine sarılır, ağlar?
Hangi yara görünmez, hangi acı dinmez,
Hangi kalp yorulunca kendinden vazgeçmez?
Ömür dediğin bir gün avuçlarından akar,
Geride söylenmemiş sözler, yarım kalmış dualar.
İnsan bazen yaşarken kendinden uzaklaşır,
En çok da anlaşılmadığı yerde yalnızlaşır.
Kayıt Tarihi : 9.11.2026 11:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!