Vicdanın Sesi Şiiri - Fatma Ceviz

Bir çocuk düştü okul yolunda,
Bir anne yandı sessizce, sonunda.
Bir kadın sustu, gecenin koynunda,
Bir dünya utandı kendi vicdanında.

Kalemler kan değil, umut yazmalı,
Her ev güven, her yürek huzur bulmalı.
Bir cana kıymak neyle açıklanmalı?
İnsan, insana merhametle bakmalı.

Çocuklar korkmadan yarına varsın,
Anneler evladına sarılıp yaşasın.
Kadının gözyaşı değil, umudu aksın;
İnsanlık yeniden vicdanla yaşasın.