Osman Murtaza Gökdal Şiirleri - Şair Osm ...

26

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Osman Murtaza Gökdal

Her şey insan için,
Ve hayatta her şey mümkün…
Alır götürür seni,
Semadan arza,
Yediğin
Bir lokma elma…

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

Önce söz vardı,
Hayat durgun bir su.
Üfleyince ruhundan bir parçasını,
Tamamlandı her şeyin manası.
Sulh bozuldu,
Araya girince fitne,

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

Ölüm bir ihtimal mi?
Yoksa gerçeğin ta kendisi mi?
Taş düşünce durgun suya
Fikirler yayılır halka halka…
Ve bir göktaşı düştüğünde
Şehrin tam ortasına,

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

Anladım lineer bir doğru değilmiş hayat,
Doğru tek değil mi yoksa? Hey-hat…
Varlık ve yokluk iki hece,
Çözmeye çalıştığım bilmece.
Hayat ve ölüm…
Manası insan için “gül”üm.

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

Dağlarında sedir, ladin, göknar
Bağlarında üzüm, ayva, nar
Yaylalarında bin-bir pınar
Bir başkadır Toroslar…

Dört bir yanında dört mevsim

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

“Ant olsun ki,
İncire ve zeytine,
Ve gündüzden sonra gelen geceye,
Ve dürüldüğü zaman gökyüzüne,”
İnsan,
Bir damla su.

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

Geçilir sonsuzlukta her bir aralık,
En koyu ve yoğun anındayken karanlık…
Güneş doğdu birden,
Ve bir gonca açıldı bir anlık,
Âlem şahit oldu buna,
Şahit oldu buna bütün insanlık…

Devamını Oku
Osman Murtaza Gökdal

1-Bir

“Ey insan, kerim olan rabbine karşı seni nankör kılan nedir? ”

Ateş,Su,Toprak ve Hava

Devamını Oku