Yaşar Ertaç Şiirleri - Şair Yaşar Ertaç

Mustafa Kemal düş değil;
O bir gerçektir.
Daha dün gibi,
Çıktı Samsuna,
Sözleri sihirliydi,
Halkı büyülerd.

Ben peşinden koştukça;
Sen kaçıyorsun.
Ben sana yaklaştıkça;
Sen uzaklaşıyorsun.
Kavuşamayız artık;
Sana uğurlar olsun.

Hani bir şeyler var,
İnsan hayatında,kayıp giden...
Öylesine üzgünüm...
Gidişler ölüm gibi sessiz olmamalı,
Ölüm gibi kimsesiz.
Göz yaşları bırakmamalı arkada..

Bir fidandım yeşerdim ben,
Neler duydum, neler gördüm.
Açlık niçin, savaş niçin?
Anlat bana öğretmenim.

Bir iblismiş, hep kandıran;

Sen, sevgi dolu; bulunmaz dostsun.
Arayan, soran, çalışan kulsun.
Gönlüne sevinç, mutluluk doğsun.
Bu gün doğum günün, kutlu olsun.

Sen, gönüllerde çiçek; bir nursun.

İnsanlar yoktu bir zaman;
Rab yarattı ilk insanı.
İlk insanlar Adem, Havva;
Çamurdan yaratılmıştı.

Bire cahil, sen ne dersin?

Gece bölünür ikiye,
Yarısı uyku,yarısı sen...
Uyku bölünür ikiye,
Yarısı boş,yarısı sen...
Sen bölünürsün ikiye,
Yarısı sen,yarısı ben...

Hayalin gözlerimde, ellerimse kalbimde;
İsmini söylüyorum, duysan beni diyorum.
Güller solgun dalında, bülbül kederli öter;
Dudağımda ismin var, duysan beni diyorum.

Toprak yağmura hasret, çiçeklerse güneşe;

Bir ömürde kaç gün var;
Dolu dolu yaşanan.
Senle geçen her günü;
Bir ömürden sayarım.

Dört mevsimi yaşadım;

I

Bileceğim ki her rüzgar estiğinde,
Senin mesajın geliyor bana.

Bilmelisin ki her rüzgar estiğinde,