DOĞUMDAN ÖLÜME
Sabah üst mahalledeki insanların feryatlarıyla uyandım,
merak içinde çıkıp dışarıya,oturduğum soğuk kaldırıma istemeden adını yazdım,
konuştum kaldırıma yazdığım senle'eger ölen sen olsaydın ben yaşayamazdım',
mavi bir evin önüne,ölümün yeşil rengi yanaştığında,sağlığındı tek niyâzım.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta