Sen dokununca tenimin solan yerine
Bir şafak söküyor Van Gölü kıyısında
Gözlerin
Bütün mülteci kuşların sığındığı
O yasaksız ada
Gel
Kuralım yeniden bu enkazın ortasına
Göğsümüzü siper edelim gecenin şerrine
Ne kalır geriye maden ocağından
Ne kalır tarihin bu kirli defterinden
Bir avuç tütün
Bir yudum su
Ve yarım kalan bir çocukluk
Taş duvarlar arasında yankılanan
O dilsiz ninniden başka?
Çatısı uçmuş evler gibiyiz
İçimizden kervanlar geçer, sesimiz geçmez
Hangi haritaya baksak
Silinmiş adımız
Hangi kuyuya eğilsek
Suyun dibinde babamız
Olsun
Yine de
Göğsümüzün oyuğunda saklı o küçük közle
Yürürüz bu çetin yokuşu
Biri biter, öbürü başlar sürgünün
Biz yine de
Aynı göğün altında
Aynı mayıs sabahına uyanırız
Tutup ellerimizden
Korkmadan
Yeniden
Kaldığımız yerden.
Ali Fırat Dicle
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 16:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!