Yaşadığımsın Şiiri - Yavuz Turhan

Yavuz Turhan
87

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yaşadığımsın

Dün gece konuğumdun,
ak pak yüzünle.
Kumral saçlarını toplayıp ensende,
boynunu öpmelere doyamadım.
Bir ilk geceydi yaşadığım,
uyandığımda kan revan içinde...
Her ikimizde sevmiştik.
Kökler salmıştık toprağa,
şimdi, gözyaşlarıyla büyütüyoruz
sonsuza.....
Çırpınışların-haykırışların-titreyişlerin
geliyor aklıma..
-Mutluluğun Resmini-bile çizmiştik.
hatırlarmısın...
Hiç bir gece,
-sevişmelerimiz-ucuz değildi.
-sevgiyle-alıyorduk bedenlerimizi.
Dağılırken nefeslerimiz odaya,
geleceğimize sisler yolluyordu.
Şimdi daha iyi anlıyorum,
gecelerimizi boğan -hıçkırıklarını-
ayrılığa akıyordu gözyaşların,
ben -göremiyordum...
Seviyordum...

Söylediğimiz şarkılar bulutlara yüklenip
başka sevdalara taşınıyor.
acılara...
ayrılıklara...
yine de, yoğun yaşıyoruz ayrılığımızı,
-sevdamız-gibi...hiçkimseye anlatılmayacak
geceler gibi...adam gibi...
Yüreğimin derinliklerinden gelen
haykırışlarla uyanıyorum.
kan revan içinde...
-yine yanımdasın
yalnızlığım gibi çırılçıplak-

Gözlerin rüzgardı, esiyordun.
yüreğim soğuyordu, üşüyordum...
gidiyorDUN-GÜLÜM-
gidiyorDUM...
kan revan içinde, özlemine ağlıyordum.
Uyanıyorum ter içinde,
aydınlığına alışık...
ve...sabah söz veriyordu,
bir daha gece olmamaya...
Sesim, seni çağırıyor;
güzelliklere, yeniden bahara.
geleceğe, uzaklara...
Artık, gizli bir sevdaya
döküyorum ırmaklarımı,
yeni yollar açıyorum, çağlayarak.
Soluk soluğa;
şiirler doğuruyorum...
Seni Seviyorum Gülüm,
Seni seviyorum...

Yavuz Turhan
Kayıt Tarihi : 26.11.2001 00:39:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!