Yas Töreni Şiiri - Kasım Kobakçı

Sızlanıp yaş dökmeyi arzulardın, aşinaydın sürekli feryat etmeye,
Acının büyük yüküyle sızmıştın, rüyaların çapında evrenden ayrı,
Bitkin parmakların sır korumakta, kimliğin mahcubiyet giyerek örtük,
Parmakların nefis çalgı aleti, ince melodiler seviyesinde saf.
*
Zihinden silinmiş bireysin aslında, kavranmayan beyitlerim olarak,
Tüm zarafetiyle gömülen sözlerim, ıssızlığın halini hatırlatır,
Akıl almaz derece boynu büküksün, tarifsiz biçimde perişan oldun,
Yas töreni sonunda bitip tükendi, matem gerektiği mekana indi.