Damlalarımın sırtı dönük,
Ağırlaşarak kararan
Ve sırtımdan da seken yüküme.
Yükümün sırtı dönük,
Pınarlarını zorlayan,
Zamansız akan kaynağa.
Nasıl yaşamış olabilirdi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta