### Yarına Gömülen
Gökhan Gülle
Aynı göğün altında ayrı ayrı solmuşuz, Kaderin ellerinde sessizce yorulmuşuz. Sen yüreğini saklamış, ben ömrümü vermişim, Herkes bizi suçlamış, biz susarak yenilmişiz.
Ne mevsimler suçluymuş ne de yollar günahkâr, Sevdamızın üstüne çökmüş koca bir duvar. Senin gözlerinde bahar, benim içimde hazan, Aynı düşe uyanmışız, ayrı düşmüş iki insan.
Vakti gelmeden kopmuş dallarımız, Yarım kalmış birbirine bakan yarınlarımız. Sevmek suç sayılmış, ayrılık olmuş yalancı, Gerçeği biz yaşamışız, hükmü vermiş yabancı.
Kendi payıma düşen hayatı sana bağışlamıştım, Seninle kurulacak yarınları düşlerime saklamıştım. Şimdi hangi yüzünle döneyim eski günlere? Senin adını gömdüm, çocukların geleceğine.
Gidişim ihanet değil, içimde kopan kıyamet, Sana kalan sessizlik, bana düşen mahkûmiyet. Keşke sevdayı yaşatmaya yetseydi insan-i niyet. Ne gönül gurbeti bilirdi, nede aşk olurdu esaret
Yollar şahidim, geceler sırdaşım, Adını anmasam da seninle dolu her yaşım. Vazgeçtim içimde kalsa da sevdan, Yoksul çocukların yarını, aşkımızdan ağır basan.
Gökhan GÜLLE
18.02.2025
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 14:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Zor olsada aşk toprağa gömülüyor, yarınlarımın çocukları geleceğe yeşertiliyor...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!