Gökhan Gülle Şiirleri - Şair Gökhan Gülle

Ben doğarken unuttum çocuk olmayı, anladın mı?

Toprağa düşen yağmur damlası gibi,
her zerremde bin yıllık bir kederle gelmişim dünyaya.

Ben hep otuz beş yaşındaydım;

Kendi yarama kendim merhem oldum
Adını anmadan gecelerle doldum
İçimde susturduğum bir fırtına oldun
Dönme… mahşer gününde görüşürüz

Kalbimden söküp attım izlerini

Dünyanın neresine gidersen git Asla benim gibi seveni bulamayacaksın , arayacaksın, sadece beni değil ,her anımı, her dokunuşumu , sana bakan o kör olası masum gözlerimi arayacaksın, gün gün seni yok edecek , belki de yıllarca unutamayacağın bir enkaz bırakacak sende , Artık bu masum bakan gözlerime, karakterinle birleşmiş iki çift yalan gözlerinin. bir daha , o masum bakan, kıyamayan , incitmeyen , gözlerimi, görememesi olacak.

2.Kısım

Bu sefer ben kazandım, seni yok ediyorum! nasıl bir insan Ölür de Bedeni Yok olup gider ya bu Dünyadan, Allahın verdiği canıda Allah alırmış, ama ben seni Canlı canlı yok ediyorum. Sen! Yalan bakan gözler! Hem bu dünyada hem öbür dünyada hakkımı sana helal ediyorum.
Dur ! Yine bana kıyamadı sanma.