Bugün evimize gelenlerin dediğine göre ölmüşüm.
Oysa yarın, yapacak o kadar çok şeyim vardı ki…
Sen bunlara rağmen gelip bana “öldün” diyebilir misin?
Yorganım hâlâ bana sarılmak için sıcacık bekliyorken,
Yastığıma saçlarımdan birkaç tel yeni düşmüşken,
Masamdaki kitabın arasında ayracım hala devam etmem için duruyorken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta