Kalemi kırık bir şair misali yazıyorum hayatı,hep bir yarım kalanlarla,eksiklerle yaşadım çünkü.Gül bağlarını hayal ederek kokladım,hiç dikeni batmadı elime.Şimdi yırtık bir yelkenle çıkıyorum gözlerindeki maviye.Çocukluğum gibiydin anlamadan sebepsizce erken büyüdüğüm,elimdeki kırık oyuncağımı tamir edip hevesimi alamadığım.Seni en derin rüyamın sabahı gibi yaşadım,sadece film şeridi misali gerçekliğe dair anlık mutlulukla.İzlediğim aşk filmlerinin bitişinde yaşadım seni,senaryosunu mutlu yazdığım.Yazmak isteyip saçmaladığım şiirlerde buldum seni.Hep sana eksiktim,sendeki yarım kalan ben gibi.Yağmurun ardından güneşi bekleyen çiçek gibi,ama hep poyrazda kopan yaprak gibiydi.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta