Yarım Kalan Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Bir sır gibi açıldı bana ömür denilen,
Çocukluk belki günahsız geçti,
Gençlik olmuş bende her gün heyecan.
Gidiş ya gündüzdendir ya şeb-i sevdadan.
Tutuldu bir güzele, hayat döndü gazele.
Gönülde şimdi bahar eser,
Mevsimler değişir, ayrı hüküm sürer,
Terk edilmişlik bırakır hüsran.
Elde bir yitik sevda kalır ya da son pişmanlık.
Renkli dünyada gezerdi gözlerim,
Gerçek kafamdan uzak olurdu, kurardım hayal.
Hakikat ya güldür ya bülbül nâya.
Koştum durdum dünyada, zaman süratli, ben yavaş,
Geçmez sandım gençlik, ihtiyarlık geldi hızlı hüsran.
Neşe bir katre imiş, gözyaşı derya meğer.
Ruhum zevke havale, pişmanlık bende bâkî.
Dünyayı taşmış günahım,
Nefsim durmaz — kapısı açık elem.
Dert biter sanırdım dalınca hayale,
Toprakta susar, bende biter her kelâm.
Sorulur bir bir bana hesap,
Son bakışım şaşkınlık:
Boşuna bir pişmanlık.
Bir kapı daha örtüldü, son kapı açıldı,
Akıbet ya cennet ya hüzün.
Zaman durmaz derken, biter diriliş;
Ben ise her şeyde yarım kalan…
2025