Yara Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bugün heybemde bolca sana hasret var.
İzmir yağmurlu.
Gittiğin o gün gibi.
Cüzdanımda hâlâ resmin.
Dudağımda eksik bir melodi.
Gözlerim yağmuru kıskanıyor.
Ne kadar çok isterdim yağmurda iliklerime kadar ıslanmayı ama benim yüreğim ıslanıyor.

Ayak parmak uçlarım kaygılı.
Dilimde küflü anılar.
Geçti, unut diyen sesler.
Unutamayan ben, acı çeken ben.
Ve hesap veremeyen yine ben.
Bir molaya ihtiyacı var bedenimin.
Kimsenin olmadığı bir yerde hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum.
Gözyaşımın tuzu yanaklarımı yakıyor.

Çok yanlış bir doğru mu götürüyor?
Dudak aralarında adalet arıyorum.
Gözbebeklerimde canhıraş bir acı.
Stabil hayatta bir tek ben kanıyorum.
İzmir ilk kez şahit oluyor seven bir yüreğin
bu denli kanadığına.
Çaresizim, bir duanın sıcaklığına tutunup kalmak istiyorum.

Söyleyin, sırlı aynalar, beni kim getirdi bu hâle?
Kimliğimde neden hasret yazıyor?
Peki, koynuma giren ihanet neden?
Hani aşkta ihanet olmazdı?
Neden ya, neden?

Kirpik uçlarından dünyayı seyrettiğim adam,
seni gözleriyle bile aldatmayan bu yüreğe nasıl kıydın?
Konuş!
Ya da sus, boş ver.
Bazen suskunluk en derin yaradır.
Adım yüreğine yara olsun, yar.
Yara
02.10.2026 16:45