Akşam olur, gökten saçar şavkların
Uzaklardan bakıp duran ay, güzel
Şu bağrımı delip, geçer okların
Ay kaşları atıp vuran, yay güzel.
Yeleleri saçar gibi saçların
Sana eller gibi sana bardak deyip geçmedim
Belki izi vardır son içtiği yudumdan
Değmese o dudak, bardak bardak seçmezdim
Sanki azı vardır can bulduğum tadından.
Çocuk, nefes nefes soluduğun bardağa
Sebep işler anne baba dünyada
Günahsızca doğar ağlar bebekler
Konuşamaz daha sözü olsada
Dillendikçe çağlar aşar bebekler.
Onlar cennettendir kokar bahçesi
Ben bir bülbül idim, şakır bağlarda
Feryat figan ile ah u amanda
Güllerine yanıp yürek dağlarda
Daldan dala uçup vakti zamanda.
Yeller elvan elvan kokun saçarken
Seke seke çıkar, gezip dağlardan;
Ovalara akan bir ceylan eyler.
Uzaklardan bakar, süzüp dağlardan;
Gözlerinden yakan bir ceylan eyler.
Ürkek gözlerine sürme faslından
Dağ Ceylanı dağlar dağlar ardından
Seherlerde meler dağlar ardından
Avazları salıp oklar batarken
Şu bağrımı deler dağlar ardından.
Ürkek ürkek gözler benden uzakta
Bir dünya ki döner ardı ardına
Kimler bakıp, kimler döner ardına
Bir gün o da döner viran yurduna
Döner olan nice devranlar varmış.
Katar katar gelir yollar aşarmış
Gönül koşup köhne viran yurduna
Varıp girme tutan direği yoktur
Düşüp durma yalan dünya ardına
Gönül verme, atan yüreği yoktur.
Kervan gelir handa bahar hoş imiş
Sabah olup güneş kaş göz atanda
Gök rengini gökte bulan dünyaymış
Akşam yorgun düşüp ufka batanda
Dertten alıp derde salan dünyaymış
Gökten rengi yere çalan dünyaymış
Elif sürme çeker durur göze
Yüreğini yakıp vurur gibi
Zülüflerin döker durur yüze
Serlerinden yere akar gibi
Hevesini alır kınasından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!