Güneş ufka batıp, gün açmaz oldu,
Gündüzümü boğar bir uzun gece.
Aylar yıllar geçti, gün geçmez oldu,
Düşlerimde doğar gül yüzün gece.
Bir yeni ay çıkar gözler görmezken,
Başlarına deste güller takıp da,
Kuşakları bağlar beller içinde.
Gönülden gönüle, gözlerden ırak,
Pınarları çağlar seller içinde.
Düğün olur, bayram gelir, toy olur;
Karsuyu karlardan, gökten inen sırlardan
Kimi yıl kıt düşer, sular az az akarken
Katından verdikçe, yoklar olur varlardan
Ağlar Hakk'tan pınar, sular göz göz çıkarken.
Güneş gökten vurup buzlarını çözdükçe
Kuzum bana küsmüş melemez olmuş
Kanadımı kırmış uçamam gayrı
Yolum uzak düşmüş gelemez olmuş
Ben de ona kanat açamam gayrı.
Ses verdim, sesime ses vermez imiş
Dallar yerden göğe meyva dursada
Nâhak aza çoğa minnet eyleme
Ayva nar verip de yeller ardından
Talan olmuş bağa minnet eyleme
Kervan gelir konar handa hoş imiş
Atların coşanı dorusundan olmazsa,
Kızıl, yağız, bozu, alı renkten sayarız.
Meydanda koşanı yelden geri kalmazsa,
Allah Allah deyip cengi Hakk'tan sayarız.
Göğsünde imanı, güç bilekte değilse
Kışta baştan atıp beyaz tülünü
Boyun eğip açmış dağlar çiçeği
Yüreğime acı ekmiş gelini
Sara'm deyip sarsam dağlar çiçeği.
Ayazları yakan yellerin mi var
Uçun kuşlar, bahar değil kış vardır
Hayal değil, rüya değil, düş vardır
Bir kanadı düşük uçar göklerde
Benden uzak, aralı bir kuş vardır.
Kalem, kalem; sıra sıra dizili
Dallar zakkum açar ise gülleri
Gönülde bir zehir ağı var imiş
Seher acı eser ise yelleri
Her gönlün bir gönül dağı var imiş
Yâr yüzünde gonca güller açarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!