Elif Şiiri - Halis Geneligil 3

Elif sürme çeker durur göze
Yüreğini yakıp vurur gibi
Zülüflerin döker durur yüze
Serlerinden yere akar gibi

Hevesini alır kınasından
Ellerine yakan anasından
Yola düşüp çıkar yuvasından
Direğinden evi yıkar gibi.

Gurbeti sineye çeker olmuş
Hasreti haneye eker olmuş
Bacasına baykuş çöker olmuş
Tüneğinden ava bakar gibi.

Yüreğinden alıp kılıfını
Elleriyle çeker elifini
Kızıllara bular zülüfünü
Omuzlardan yana döker gibi.

Öyle çalmış kalem elif çeker
Uğramış bir elem bağrı yakar
Sanki bir sel vurup bendi yıkar
Yüreğinden kanı akar gibi.

Bu dünyada bükük bileğiymiş
Can evinden yıkık direğiymiş
Atıp atıp duran yüreğiymiş
Nefesiyle canı çıkar gibi.

Ağızlardan tatlar alıp kaçarken
Bedeninden bir kuş sanki uçarken
Elif çpuçupeki bu dünyadan göçerken
Kafesinden sona akar gibi.

Elde yürek yakan kınaları
Gözde yaşla akan boyaları
Eller yıkar kanlı oyaları
Bileğinden onu yıkar gibi.