Samarya'da Papatyam Şiiri - Bahadır Özler 2

Ustam sever mi beni?
Ustam, sever mi kendini?

Yüzüm gülüm, yüzüm,
Gülümser şekilde,
Yüzün,
Gül şeklinde.

Ustam, "küçüğüm" diye sevdi beni,
Ben de, seni.

Methiyeler dizemem size,
Zarar mıyım,
Birinizin vaktine, birinizin dizine,

Dost; yardımcı, nefsince,
Usta; öğretici, bildiğince
Sen; gözüm, unuttun, kendince,

Dost, nefsine çiğnedi, sordu
Yüzümde açan yüzünü soldurdu,
274 gün, bin günü durdurdu.

Bana,
Papatya bahçelerindeki seni unutturdular,
Papatya, şimdi kaldırım kenarında,

Yüzün bir çiçek hali, roman satar
Yüzün bir çiçek tasviri, roman yazar

Ve sen aksime,
Roman sever,
Beni sevmezdin.

Bekliyorum usta,
En olgun duygumla,
Dinle, kaldırım kenarı beyaz papatya,

Deve hörgücü üzerinde,
Konum: Kenan, Samarya,
Sığınacak bir mabed ara bana,
Sürgünümü uzatma.

Elimde hançer, atlıları kaldırımdan geçirtmemek için,
Kan akar yüzümden, gül açmaz, içtikçe için,
Yüzün gül değil, zehri,
Gaybı ben bilmiyorum,

Elimde hançer, kökünden kopma diye,
Atlıları kovalıyorum.
Samarya'da papatyam,
İntikam alırken seni unutuyorum.